Levensles

Deze blog gaat over mijn grootste WTFmoment van 2017 en misschien ook wel de grootste WTFmoment van mijn leven. Ik denk veel, heel veel, na. Over van alles en nog wat. Helaas gaat het vaak nog over wat ik denk dat mensen van mij vinden. Vindt de persoon die tegenover mij zit mij wel leuk? Zijn mijn verhalen wel interessant genoeg? Zijn mijn grapjes wel grappig? WTF?? Dacht ik op een dag. Waarom houdt dit mij zo bezig? Daar heb ik geen antwoord op. Waar ik wel inmiddels een antwoord op heb, is hoe ik mijn gedachtenmolen op pauze kan zetten en het antwoord is best simpel! Gewoon zoveel mogelijk al die dingen eruit gooien. Want, dacht ik zo op een dag, wat nou als ik al deze gedachten niet heb, blijft er dan ruimte in hoofd over om over andere dingen na te denken of zou het mogelijk zijn dat ik gewoon een keer helemaal nergens aan denk? En waarachtig…op het moment dat ik besloot om mijn gedachten meer uit te spreken, gingen er gewoon deuren voor me open.

In eerste instantie gingen er deuren voor mijzelf open. Ik had namelijk dingen uitgesproken, waardoor ik er niet meer mee zat en geen energie meer hoefde te steken (want damnn wat kost denken toch een energie). Ten tweede zorgde het ervoor dat ik mijzelf openstelde naar anderen toe, wat tot mijn grote verbazing erg gewaardeerd wordt. Dit is natuurlijk niet altijd het geval, maar de keren dat het goed gaat blijkt het delen van mijn gedachten het helemaal waard! Elke keer als ik me over mijn angst heen zet en het lef heb om gedachten die ik vroeger nooit zou uiten, deel met een ander, voelt het als een enorme opluchting en werd de relatie met deze persoon nog beter en vertrouwder. Wat wil ik nog meer dan dat? Mensen om mij heen verzamelen die mij een warm gevoel geven en blij zijn met mij in hun leven. Het uitspreken van mij gedachten en gevoelens heeft mij hier echt enorm in ondersteund.

Ik weet niet of anderen hetzelfde hebben als ik, maar als ik een advies zou mogen geven: probeer het eens! Begin bij een persoon waarvan je weet dat je de kan vertrouwen, maar aan wie je toch iets kwijt zou willen dat je tot nu toe nog niet heb durven delen. Het hoeft helemaal geen negatieve of rare gedachte te zijn. Misschien vraag je je gewoon af hoe het met iemand gaat of lijkt het alsof iemand ergens mee zit. Spreek dat gewoon uit en vaak kan dit veel moois voor jou en iemand anders opleveren.

Elke keer dat je het doet, wordt makkelijker en uiteindelijk heb je er (hoop ik) nauwelijks moeite mee. Ik ben nog lang niet waar ik wil zijn, maar het afgelopen jaar was een grote sprong in de goede richting. Uiteraard zullen er mensen zijn die mij gewoon een flapuit vinden, maar ach ik deel gewoon op een oprechte manier wat ik vind en dat pakt niemand mij af….

1 thought on “Levensles”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *